Onze avonturen op en rond de Mekong

We hebben weer een privé bungalow weten te bemachtigen. Dit keer niet op een heuvel, maar aan de Mekong rivier. En niet in Thailand, maar in Laos. Wij zijn op Don Det, één van de 4000 Islands in het zuiden waar de Mekong rivier het breedst is en je uitkijkt over Cambodja. 
En de route om hier te komen was weer een feest (op de busrit na waarbij Klaas uren in het gangpad op een krukje moest zitten omdat zijn benen niet pasten ;)).

In Pai (Thailand) hebben we zoals voorspeld met scooter de omgeving verkend. Hoogtepunten waren een canyon, hot springs, massages en een 1600m lange grot in Soppong. Ook hebben we de lokale grasbaan wat centimeters korter achtergelaten. 
Toen de nachten kouder werden vonden wij het weer tijd om door te reizen. We zijn na een lange busrit de grens naar Laos overgestoken, bij het plaatsje Chiang Khong. Met een zogenaamde slowboat zijn we vervolgens in twee dagen over de Mekong naar de stad Luang Prabang gevaren. Een supermooie tocht met voortdurend uitzicht over jungle, heuvels en dorpjes. Ook lokale bevolking reisde mee, soms met vee (varkens werden bijvoorbeeld levend, hangend met poten aan een paal, op het dak gelegd). De tocht was steenkoud dus wel heel blij toen we aankwamen.

Luang Prabang is charmant vanwege de ligging aan de Mekong en er is genoeg te beleven in de omgeving. We hebben een geweldige waterval bezocht met kristalhelder water (en een liaan zodat Klaas Tarzan kon spelen). Met mountainbikes hebben we ontdekt dat aan de andere kant van de Mekong het echte Laos te vinden is; rode zandpaden, houten hutjes, rondlopend vee, mensen die zich wassen in de rivier. Een heerlijk tochtje! 
Met behulp van Google Earth vonden we ook een atletiekbaan in Luang Prabang. Voor het eerst in anderhalve maand weer tartan onder de voetjes was vooral voor Klaas een geluksmoment! 

Verder afzakkend naar het zuiden hebben we heel kort Vang Vieng aangedaan. Een mooi plaatsje met uitzicht op karstbergen, maar ook een ontploft toeristenoord met meer backpackers dan lokale bevolking. We hebben met banden een stuk van de rivier afgedobberd, geproost op Kerstmis en toen doorgereisd naar de hoofdstad (Vientiane). Dit was een toffe tocht omdat we het gedeeltelijk kayakkend deden. Bij de heftigste stroomversnelling sloegen we precies om op het moment Klaas riep "WE HEBBEN HET GERED!", (dit omslaan was stiekem een hoogtepuntje). 
Eenmaal opgedroogd pakten we een bus naar Tha Khaek waar we een motorbike huurden en drie dagen het binnenland verkenden. 500 km bergen en jungle, tientallen dorpjes, een blue lagoon, een 7km lange grot, een feestmaaltijd met een Nederlands reisgezelschap van Sawadee en twee schrale bilpartijen verder was het tijd om een leuk plekje te vinden om alle indrukken te verwerken en nieuwjaar te vieren. Dat is Don Det geworden en was een goede keuze!
Don Det is 7km in omtrek en eigenlijk één grote boerderij. Waterbuffels, kippen, koeien; alles loopt door elkaar en ook om onze bungalow heen. We zijn er nog niet achter welk systeem Laotianen hanteren om te weten welk vee van wie is. Vlakbij het eiland hebben we de zeldzame Irrawady dolfijnen gespot en watervallen bezocht. Op één punt van Don Det zit het vol eethutjes en barretjes die maar liefst tot 23.00 open mogen blijven, je hebt dus geen keus dan tot rust te komen. Met oud & nieuw mochten we overigens wel wat langer opblijven bij een kampvuur op een strandje (bij gebrek aan vuurwerk met een sterretje in de hand en een fles Beerlao onder de arm).

Laos is een prachtland en veel minder ontwikkeld dan Thailand. De steden zijn kleiner, wegen slechter, tempels meer bescheiden, er zijn meer dorpjes en er is nog meer jungle (dit laatste veranderd snel want landen als China azen op het hout). 
Het is ook een stuk armer, nog een derdewereldland. Zoals onze kayak-gids (die zelf oorspronkelijk van het platteland komt) vertelde; "men heeft eten, maar geen geld". De mensen blijven maar lachen en begroeten iedereen de hele dag door heel enthousiast met 'sabaideeeee!'. Kids lijken hier een zorgeloos leven te leiden. Ze spelen in de Mekong, helpen hun moeder kippen te plukken, pakken een stuk karton en glijden daarmee van een schuin stuk brug af en overal zijn scholen (al stoppen velen op jonge leeftijd om te helpen op het platteland). 
We hebben lang wachtend op bus of eten ook ervaren dat Lao PDR (People's Democratic Republic) eigenlijk staat voor 'Please Don't Rush' ;). 
Tot slot hebben we de Franse invloeden gemerkt. De nodige baguettes zijn verorberd en met een paar Laotianen potjes petanque gespeeld, wat al snel een drankspel werd (bij verlies één biertje, bij winst twee om het te vieren). Gelukkig en stikdronken pakten zij vervolgens de auto naar huis.....

We gaan het ons de laatste twee weken in Azië niet te lastig maken. Morgen vliegen we naar de Thaise eilanden voor zon, kristalblauwe zee, hagelwit zand en een duikcursus voordat we via Hong Kong afreizen naar Nieuw-Zeeland. 

HAPPY 2014 en veel liefs van ons!!