Bye bye China

Zittend op een terras in Bangkok op een warme zomeravond (waar we vanmiddag geland zijn) denken we terug aan ruim 2 weken China. 

Na de rijstvelden van Ping'an doken we de provincie Yunnan van Zuid-China in. 
Ons eerste doelwit was Dali, een mooi stadje op 1900m hoogte met een oud centrum. Daar kom je niet zomaar, daar hadden wij 2 busritten en een treinreis van 26 uur voor over (slechts 8 uur vertraging). Tijdens zo'n rit leer je wel de cultuur wat beter kennen; babies rennen rond met opengeknipte kleding rond hun kruis (lekker makkelijk), er wordt nog net niet in je gezicht getuft na voorbereidend gerochel, zonder 'point it boekje' ben je nergens m.b.t. communiceren, en alle etensresten worden op de grond gegooid. 
Zo... lange treinreis hebben we afgevinkt en houden we lekker bij één keer ;). 

Anyway, de provincie Yunnan met alle etnische minderheidsgroepen en bergen is onwijs mooi. In Dali proefden we al een beetje de sfeer van het authentieke China, inclusief oude pagodas. We hebben weer lekker veel street food geprobeerd (gefrituurde aardappelballetjes, brood met 'iets' erin, stokjes gegrild vlees, oesterpannenkoek met ei) en onze ogen uitgekeken op de lokale markt.
Dit werd nog beter op de volgende bestemming, Shaxi. Het enige Nederlandse koppel die we tot nu toe waren tegengekomen adviseerde ons daarheen te gaan. Het is het mooiste dorpje dat we tot nu toe hebben gezien, waar vroeger de handelaren te paard langstrokken richting India (de Tea Horse Trail). Alles in het dorp is van hout, alleen maar kasseien (Parijs-Roubaix is er niks bij), schattige pleintjes, er is bijna geen toerist te bekennen en 's avonds is er niet veel meer te doen dan sterren tellen. Zet je een voet buiten het dorp dan sta je op het platteland waar met middeleeuwse hulpmiddelen het land wordt bewerkt en overal loslopende geitjes en ezels te vinden zijn (die worden overigens in het dorp even aan een riempje gelegd als de boer ergens een boodschap doet).
Na Shaxi volgde onze eindbestemming van Yunnan; Shangri-La. Deze stad ligt op 3200m hoogte en ligt in de Tibetaanse regio. Het oude gedeelte doet aan Shaxi denken alleen hebben toeristen Shangri-La al massaal ontdekt. We hebben hier een Tibetaans klooster bezocht en het platteland verkend. Er wonen veel minderheidsgroepen in Shangri-La, erg mooi om alle verschillende klederdrachten te zien en overal de Tibetaanse muziek te horen. Een hoogtepuntje hier; de Yak-maaltijden :). 

We zijn er nog niet over uit wat we van Chinezen vinden; onhygiënisch (maar wij zijn natuurlijk verwend), 'service with a smile' is ver te zoeken, en ze mogen hun dieren wel wat beter behandelen. Maar net toen ik me dat bedacht wilde een local meisje voor mij 10cent voor het toilet betalen en vind ik de mensen weer lief (een schande dat ze geld vragen voor een stinkende geul in de grond waar je achter elkaar hurkt zonder schotjes of deurtjes overigens). Aan de andere kant waren de Chinese toeristen juist wel heel behulpzaam en gul.

Zuid-China was top maar we hebben allebei veel zin in een nieuw land en warmte (en Thais eten, eens kijken of het hier net zo lekker is als bij Thai Tiger in Amsterdam oost!). Ons plan was om in Bangkok alvast een visum voor Myanmar te regelen en vervolgens het noorden van Thailand te verkennen. Myanmar gaan we echter skippen, het blijkt belachelijk duur te zijn geworden (in de afgelopen 6 maanden zijn prijzen alweer verdubbeld). 

O ja, we vinden elkaar nog steeds lief (zelfs na 2 weken bijna alleen met elkaar communiceren ;)). 

Check de foto's, die zeggen veel meer.
Liefs Klaas en Les!